काना येथील परिशुद्ध कुमारी माता मरीयेची भूमिका

देवाची प्रत्येक कृती त्यांच्या अथांग ज्ञानाने निश्चित केलेल्या एका विशिष्ट वेळीच घडते. त्यांची कार्ये या निश्चित वेळेच्या आधी किंवा नंतर होत नाहीत आणि होणार नाहीत. (उपदेशक. ३/१, बेन सिरा ३५/१५-१७). देवाने मनुष्याला सोपवलेली कामे, ठरलेल्या वेळेच्या आधी किंवा नंतर करण्यास प्रवृत्त करणारा तो सैतानच आहे.

येशू ख्रिस्ताने आपले सार्वजनिक जीवन देवाच्या कार्यांमध्ये गुंतून राहण्यासाठी व्यतीत केले. पण या पृथ्वीवर पुत्राला जे प्रत्येक कार्य करायचे आहे, त्यासाठी पित्याने एक वेळ निश्चित केली आहे. येशू ख्रिस्ताने घोषित केले की, देवाचे कार्य पूर्ण करण्यासाठीच तो १२ वर्षांच्या वयात मंदिरात थांबला होता. परंतु, आपल्या आईची आज्ञा पाळून तो घरी परत गेला. पुढील १८ वर्षे तो आपले घर सोडून देवाच्या कार्यांमध्ये सहभागी होताना – लोकांना देव पित्याचे वचन देण्यासाठी आणि देवाच्या राज्याची कार्ये करण्यासाठी – आपल्याला दिसत नाही. देवाची कार्ये करण्यासाठी तो दुसऱ्या दिवशी, पुढच्या महिन्यात किंवा पुढच्या वर्षीही बाहेर का आला नाही?

बाप्तिस्मा आणि ४० दिवसांच्या प्रार्थना व उपवासानंतरही, काना येथील विवाहसोहळ्यात त्यांनी सांगितले की, त्यांची वेळ अजून आलेली नाही. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, त्यांनी काहीही बोलण्यास किंवा करण्यास नकार दिला. असे असूनही, परिशुद्ध मातेने त्यांना यजमानाच्या कुटुंबाकडे द्राक्षरस नाही असे का सांगितले? तोपर्यंत येशू ख्रिस्ताने कोणताही चमत्कार केला नव्हता. मग परिशुद्ध मातेने तिथे उपस्थित असलेल्या लोकांना, तिचा मुलगा जे काही सांगेल ते करण्यास का सांगितले?

अनेक ख्रिश्चन धर्मशास्त्रज्ञ शिकवतात त्याप्रमाणे, योग्य वेळ नसतानाही ती आपल्या मुलासमोर मध्यस्थाची भूमिका बजावत होती का? जर तसे असेल तर ते सैतानाचे काम म्हणून पाहिले जाऊ शकते, कारण तोच देवाच्या पुत्राला, त्याच्याविषयी लिहिलेल्या गोष्टी नियोजित वेळेपूर्वीच पूर्ण करण्यास प्रवृत्त करतो. देवाचा पुत्र आपल्या पित्याने निश्चित केलेल्या वेळेपूर्वी काहीही करणार नाही आणि करू शकत नाही. सैतानानेच येशू ख्रिस्ताला, ज्याने नुकताच आपला ४० दिवसांचा उपवास पूर्ण केला होता, दगडाला भाकरी बनवण्याचा आणि मंदिराच्या शिखरावरून उडी मारण्याचा मोह घातला होता. जरी येशू ख्रिस्ताचा जन्म राजा म्हणून झाला होता, तरी त्याच्या पहिल्या आगमनामध्ये देवाने त्याला सोपवलेले कार्य हे देवाच्या लोकांच्या पापांचे प्रायश्चित्त करण्यासाठी, त्यांच्यासाठी मरण पावणे हे होते. म्हणून जेव्हा लोक त्याला ठरलेल्या वेळेपूर्वीच जबरदस्तीने आपला राजा बनवणार होते (तो आपल्या दुसऱ्या आगमनात राजांचा राजा म्हणून येतो), तो एकटाच डोंगरावर निघून गेला (योहान ६:१४-१५).

तथापि, देव पिता आपला एकुलता एक पुत्र ज्याची लोक युगानुयुगे वाट पाहत होते ,एका व्यक्तीच्या ( परिशुद्ध कुमारी माता मरीया) माध्यमातून जो सैतानाच्या प्रभावाखाली आहे या पृथ्वीवर पाठवण्याइतका मूर्ख किंवा शक्तिहीन नाही. शिवाय, परिशुद्ध मातेने ,जिने शाश्वत वचनाला आपल्या गर्भात धारण केले आणि आपल्या श्रद्धेद्वारे आपल्या कौमार्याला कोणताही धक्का न लागता त्याला जन्म दिला. ही व्यक्ती सैतानाच्या इच्छेचे पालन करणारी असू शकत नाही. इतकेच नव्हे, तर आपण हे आधीच पाहिले आहे की, जेव्हा त्याच्या आईने त्याला १२ व्या वर्षी देवाच्या कार्यांमध्ये सहभागी होण्याची परवानगी दिली नाही, तेव्हा पुत्राने आपल्या आईची आज्ञा पाळली. तो सैतानाची आज्ञा पाळण्याइतका दुर्बळ नव्हता. उलट, त्याने घोषित केले की त्याने जे काही म्हटले आणि केले, ते सर्व त्याच्या पित्याच्या आज्ञेनुसार होते (योहान १२:४९-५०).

काना येथील विवाहसोहळ्यात सुरुवातीला काहीही करण्यास नकार देणाऱ्या येशू ख्रिस्ताने असे का केले? जेव्हा त्याच्या आईने तेथे जमलेल्या लोकांना त्याने सांगितल्याप्रमाणे करण्यास सांगितले, तेव्हा त्याने देवाच्या राज्याचे पहिले कार्य केले का? असे कसे झाले की, त्याची वेळ जी तोपर्यंत आली नव्हती, ती नेमकी एका मिनिटानंतर आली? तिथे असे काय घडले, ज्यामुळे येशू ख्रिस्ताला पाण्याचे रूपांतर द्राक्षरसमध्ये करण्याची प्रेरणा मिळाली आणि देवाने निश्चित केलेल्या वेळेच्या संदर्भात त्याचे हे कृत्य कसे योग्य ठरले?